Muzeum, które przywraca pamięć. Wyjątkowy projekt Muzeum Historycznego Skierniewic
Właśnie z takim wydarzeniem mamy do czynienia w Skierniewicach. Muzeum Historyczne Skierniewic zrealizowało projekt o wyjątkowej skali i znaczeniu: zakupiło kolekcję 87 prac Estery Karp, jednej z najciekawszych i wciąż niedostatecznie znanych postaci polskiej sztuki XX wieku. To nie jest zwykłe powiększenie zbiorów. To strategiczny krok, który czyni skierniewickie muzeum właścicielem największej i najbardziej różnorodnej kolekcji dzieł Estery Karp w Polsce. Co więcej - projekt ten otwiera drogę do stworzenia pierwszego na świecie muzeum poświęconego tej artystce, pochodzącej właśnie ze Skierniewic.
Artystka światowa, historia lokalna
Estera Karp urodziła się w 1897 roku w Skierniewicach. Jej biografia prowadzi przez Wiedeń, Łódź i Paryż – centra artystyczne Europy XX wieku. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, była związana z łódzką awangardą i grupą Jung Idysz, a następnie stała się częścią legendarnej École de Paris. Wystawiała na paryskich Salonach, współpracowała z wybitnymi marszandami, a jej prace trafiały do kolekcji muzealnych we Francji, Izraelu i Polsce. Mimo międzynarodowej kariery, jej twórczość przez dekady pozostawała rozproszona i niedostatecznie obecna w narracji o polskiej sztuce nowoczesnej. Projekt Muzeum Historycznego Skierniewic odwraca ten stan rzeczy, przywracając Esterę Karp nie tylko historii sztuki, ale także jej rodzinnemu miastu.
Od zakupu do muzeum - projekt z wizją
Zakup kolekcji to dopiero początek. Prace zostaną poddane specjalistycznej konserwacji, a po jej zakończeniu muzeum planuje stworzenie wystawy stałej poświęconej życiu i twórczości artystki. Oznacza to, że Skierniewice mają szansę stać się unikatowym miejscem na świecie, gdzie dorobek Estery Karp będzie prezentowany w sposób całościowy, pogłębiony i stały. To projekt długofalowy, który łączy ochronę dziedzictwa, badania naukowe, edukację i promocję kultury. Wpisuje się również w coraz silniejszy nurt przywracania pamięci o artystkach oraz twórcach pochodzenia żydowskiego, których losy zostały przerwane lub zniekształcone przez historię XX wieku.
Realizacja przedsięwzięcia była możliwa dzięki wsparciu państwa. Projekt został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Wartość dofinansowania wyniosła 300 000 zł, przy całkowitej wartości projektu 341 000 zł, a umowa została podpisana w lipcu 2025 roku
