Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2015 r. poz. 1286 z późn.zm. ) - wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) powołują gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, w szczególności inicjujące działania w zakresie m.in.:

  • zwiększania dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych od alkoholu;
  • wspomagania działalności instytucji, stowarzyszeń i osób fizycznych, służącej rozwiązywaniu problemów alkoholowych;
  • podejmowania interwencji w związku z naruszeniem przepisów określonych w art. 131 i 15 ustawy oraz występowanie przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego;
  • podejmowania czynności zmierzających do orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzależnionej od alkoholu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego.

Do zadań MKRPA zgodnie z art. 181 ust. 3 lit.a, ust. 8 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi należy również:

  • opiniowanie wniosków o wydanie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w zakresie zgodności lokalizacji punktu sprzedaży na terenie Miasta Skierniewice z uchwałą rady gminy (Uchwała Nr VIII/17/07 Rady Miasta Skierniewice z dnia 16 marca 2007 roku);
  • prowadzenie kontroli w zakresie przestrzegania zasad i warunków korzystania z zezwolenia. 

Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych została powołana Zarządzeniem Nr 1.2015 Prezydenta Miasta Skierniewice z dnia 5 stycznia 2015 roku. 

Posiedzenia MKRPA odbywają się w każdą środę od godz. 16.15. W czasie trwania posiedzeń możliwy jest bezpośredni kontakt zainteresowanych osób z członkami MKRPA.


Adres do korespondencji:
  • Urząd Miasta ul. Rynek 1 96-100 Skierniewice
Miejsce odbywania  posiedzeń:
  • ul. Jagiellońska 29, I piętro, pok. 101 i 101a, 96-100 Skierniewice (dawny Urząd Wojewódzki)
Skład komisji:
  1. Violetta Felczak Przewodnicząca Komisji
  2. Ewa Juraś Zastępca Przewodniczącego i Sekretarz Komisji
  3. Ewa Biskupska 
  4. Marek Borowiec
  5. Andrzej Hycak
  6. Violetta Kacprzyk - Puszcz 
  7. Sławomir Kamiński
  8. Sylwester Staniszewski
  9. Krystyna Cieślak

Podstawa prawna

Art. 24, 25 i 26 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2015 r. poz. 1286 z późn.zm.).

  • Zgodnie z art. 24 w/w ustawy osoby, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizują małoletnich, uchylają się od pracy albo systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny, kieruje się na badanie przez biegłego w celu wydania opinii w przedmiocie uzależnienia od alkoholu i wskazania zakładu leczniczego.
  • Zgodnie z art. 25 – na badanie, o którym mowa w art. 24 kieruje gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych właściwa według miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, której postępowanie dotyczy na jej wniosek lub z własnej inicjatywy.
  • Zgodnie z art. 26 ust. 2 – o zastosowaniu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego, orzeka sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, której postępowanie dotyczy, w postępowaniu nieprocesowym. 

Procedura zgłoszenia na leczenie

Aby zgłosić kogoś na leczenie odwykowe, należy złożyć wniosek do MKRPA. Może to zrobić osoba z kręgu rodziny lub inna osoba, której nie jest obojętny los pijącego, lub instytucja, np. ośrodek pomocy społecznej, policja, prokuratura, szkoła, zakład pracy itd.

Wariant 1 Wezwani zgłaszają się. Komisja informuje o tym, że wpłynął wniosek i o celu spotkania. Członkowie Komisji zadają pytania w oparciu o zebrany wywiad po to, aby stworzyć konkretny obraz sytuacji. Jeśli z rozmowy i zebranych informacji wynika, że zgłoszony na leczenie już wielokrotnie leczył się albo deklaruje chęć uczestnictwa w terapii lub już ją zaczął, Komisja ustala, w której placówce to leczenie będzie odbywał. Osoba, która nie wyraża chęci uczestnictwa w terapii, jest kierowana na badanie przez biegłych sądowych (otrzymuje pocztą skierowanie, ustala się dzień i godzinę badania).
Wariant 2 Osoba wzywana nie zgłasza się. Wówczas wezwania wysyła się ponownie. Jeśli osoba zgłoszona na leczenie nie stawi się dwukrotnie, za trzecim razem wysyła się skierowanie na badanie przez biegłych.
Wariant 3 Zgłasza się tylko wnioskodawca. Zbierany jest wywiad i wysyła się ponownie wezwanie do osoby zgłoszonej na leczenie.
Wariant 4 Osoba zgłoszona nie stawia się na żadne wezwanie, ani przed Komisją, ani na badanie przez biegłych. Wówczas sprawę kieruje się do Sądu z wnioskiem zastosowania leczenia odwykowego.

Badania psychiatryczno-psychologiczne w przedmiocie uzależnienia od alkoholu

Przeprowadza je dwuosobowy zespół biegłych złożony z lekarza psychiatry i psychologa. Jeśli osoba skierowana na badanie nie zgłasza się, odmawia poddania się badaniu, biegły przedstawia te okoliczności w sporządzonej opinii. Opinie przekazywane są do Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Odczytanie opinii biegłych i propozycja podjęcia terapii

Komisja zaprasza zainteresowane strony na odczytanie opinii biegłych. Kiedy biegli orzekający nie stwierdzili uzależnienia, Komisja sprawę umarza. Jeśli natomiast biegli rozpoznali uzależnienie alkoholowe (Zespół Zależności Alkoholowej), Komisja odczytuje zapisaną w opinii diagnozę i przedstawia propozycję leczenia zgodnie z zaleceniami biegłych (tj. leczenie ambulatoryjne lub stacjonarne).

Monitorowanie udziału w terapii

Przebieg leczenia jest monitorowany przez Komisję. Placówki odwykowe przesyłają informację o przerwanym leczeniu i o osobach, które na nie w ogóle się nie zgłosiły. W takich sytuacjach Komisja przesyła sprawę do sądu. Jeżeli leczenie realizowane jest skutecznie, tj. pacjent kończy terapię i utrzymuje abstynencję, Komisja po dwóch latach umarza sprawę.

Skierowanie sprawy do Sądu Rejonowego (Wydział III Rodzinny i Nieletnich)

Każda sytuacja, gdy leczenie nie przebiega prawidłowo lub dana osoba nie zgłasza się na spotkania z Komisją, powoduje skierowanie sprawy do sądu.

Orzeczenie obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu

Sąd rozpatruje wniosek i wydaje nakaz leczenia, który jest ważny dwa lata. Postanowienie sądu w formie pisemnej otrzymuje osoba uzależniona i placówka odwykowa, w której ma się leczyć. Często Sąd za pierwszym razem kieruje na leczenie w warunkach ambulatoryjnych – do poradni odwykowej. Jeżeli leczenie nie odbywa się w sposób właściwy, poradnia odwykowa przesyła do Sądu wniosek o zmianę trybu leczenia na stacjonarny.

Pliki do pobrania

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. Dowiedz się więcej jak je wyłączyć.